Naar de Oeral

Vanmiddag verlaten we Moskou alweer op weg naar onze volgende stap richting Vladivostok Volgens Moskovieten het kontgat van Rusland en – omdat voor Moskovieten Rusland de wereld is – tevens van de wereld.
Dat soort dingen leer hier dus van de inwoners. Ik heb weinig gemerkt van die zogenaamd stugge houding van Russen tot nu toe.

De 1e avond werden we uitgenodigd aan te schuiven bij een groepje Moskouse dertigers. Het eindigde in een vodka bachhanaal dat in West Europa buiten alle limieten zou gaan. De 2e avond werd ik “versierd” door een zeer handtastelijke vrouw van in de 60 met slechts enkele tanden in haar mond. De enige manier om eraan te ontkomen was de bar uitvluchten.

Een mooie stad vind ik Moskou niet. Afgezien van enkele zeer mooie historische plekken (ook buiten het toeristen gebied) is het toch vooral een samenraapsel van gebouwen die vanuit een vliegtuig willekeurig rond de Moskwa lijken te zijn gekwakt. Vooral enorme Sovjetflats ontsieren het straatbeeld.

Dat het communisme nog steeds niet helemaal uit het leven is verdwenen, blijkt ondermeer uit het collectieve verwarmingssysteem in het hotel. Dat betekent dat iedereen het collectief bloedheet dient te hebben. De stoken hier als gekken. Nogal bizar voor een Amsterdammer die thuis geconfronteerd wordt met milieubetutteling als terrasverwarmen- en gloeilampverboden.

De metro is uiteraard indrukwekkend. De ringlijn heeft WiFi en omdat dielijn (oh Captain Obvious) geen eindstation heeft, is het een favorieten plek voor studenten om voor weinig geld gratis WiFi te hebben. Complete rijtuigen vol studenten rijden de hele dag rondjes door de stad.

De lijn heeft een koffiebruine huiskleur, waar weer zo”n typisch Russisch verhaal bij hoort. Toen de ingenieurs bij Stalin langskwamen om goedkeuring te krijgen voor hun metroplannen, zei hij niets, maar pakte een dampende kop koffie van een nat dienblad en plaatste die op de kaart, midden op het centrum van Moskou. De bruine ring die zo ontstond werd gezien als Stalins aanvulling op het metronet. Deze actie werd uiteraard gezien als een blijk van Stalins bijnna bovenmenselijke intelligentie.

Straks gaan we de man nog even ontmoeten bij een groot Stalin-park hier vlakbij. Dat Stalin hier nog een totaalheld is, blijkt uit alles. En daarna de trein in voor ruim een dag boemelen door Europees Rusland, om morgen bij zonsondergang de Oeral te begroeten.

To be continued

20121021-094952.jpg

Be Sociable, Share!
This entry was posted in Rusland and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Naar de Oeral

  1. 95Hildred says:

    Hello blogger, i must say you have high quality articles here.
    Your website can go viral. You need initial traffic boost only.
    How to get it? Search for; Mertiso’s tips go viral

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>