Ons hotel in Vladivostok

Na een maand reizen door Rusland zijn we wel wat gewend qua gebrek aan comfort of hygiënisch ongemak, zowel in als buiten de trein. Het hoort er bij. De slaapplek in Vladivostok verrast ons  negatief. Het is er niet in absolute zin het smerigst (dat is het sanatorium van Tynda), maar maakt een diepe indruk, omdat deze bacteriehaard is vermomd als internationaal hotel. Als je ooit naar Vladivostok gaat (en dat moet je zeker doen), ben zuinig op jezelf en sla het Azimut hotel over.

Bij de balie bralt een bord dat het Azimut hotel 6 jaar bestaat. Een knappe prestatie in de nichemarkt van slaapvoorzieningen voor mensen die hygiëne haten. Ik ben vooral onder de indruk van de vlijt, waarmee men in zo’n korte periode het hotel heeft weten af te raggen. Ik vermoed dat ze voor de lege kamers langs gaan bij de lokale dierentuin voor een setje bronstige bruine beren.

Als Albert als eerste onder de douche gaat hoor ik een ijzige gil. Ik ben nog niet onder de indruk. Sinds de marteldouche in Komsomolsk (in 2 seconden van ijzig koud naar kokend heet) schrik ik pas als ik helemaal niets meer hoor. Maar het is alvast een waarschuwing. In de douche lijken warm en koud omgedraaid. De kranen draaien bovendien de verkeerde richting uit. Tot zover niets aparts. Rusland grossiert in creatieve douchebedieningen. (Een andere populaire variant is een configuratie met 2 lauwe kranen. Die zijn dan seizoensgebonden. In de winter betekent dat 2x koud). Als ik hem aanzet blijkt de douchekop verticaal in de haak te staan, waardoor de straal horizontaal vlak langs de verlichting via de deurkier de badkamer verlaat. De douchekop kent alleen maar verticale standen. Je kunt kiezen welk deel van de badkamer je onder water wil zetten. Dat dan weer wel. Na deze bijna-elektrocutie wurm ik me maar tussen de douchekop en de muur waar ik zojuist de handdoeken heb geëvacueerd. Onder me zie ik een open put waardoor een deel van het water wegloopt. Een ander deel loopt helemaal niet weg. De wasbak komt eveneens uit in de put en even verder naar onderen ook het toilet.

Het toilet spoelt wel door, maar wordt niet opnieuw gevuld. De vlotter in de stortbak loopt steeds vast. Om spoelwater te hebben moeten we steeds het deksel van de stortbak halen en de vlotter een zetje geven. Als ik het deksel optil en me afvraag wanneer deze bak voor het laatst is gereinigd denk ik aan het bord bij de balie.

Ik loop in ondergoed de douche uit de kamer in en kijk direct in het gezicht van een bouwvakker achter het raam. De buitenkant wordt verbouwd. Vragen om een andere kamer heeft geen zin; Later zie ik dat de bouwsteigers langs de hele gevel lopen. De bouwvakkers zijn Chinezen. Dat is erger. Die werken 16 uur per dag 7 dagen per week, dus dit gaat het hele weekeinde door.

Naast het toilet hangt nogal ongerijmd bordje met het verzoek zuinig te zijn met de handdoeken in verband met het milieu. Dit moet een restant van een Europees subsidieproject zijn. Niet dat de boodschap aan dovenmans-oren is gericht; Het Azimut hotel is zuinig met het weggooien van dingen en heeft haar eigen invulling van het cradle-to-cradle principe. Kapotte koelkasten worden niet weggegooid, maar samen met afgedankt meubilair gedumpt in de lobby van de 2e etage.

Men zorgt voor variatie in het menu van de gasten. Wat er de ene ochtend bij het ontbijtbuffet staat, is er de volgende ochtend gegarandeerd niet. Dat is slecht nieuws voor Albert, die voor het eerst tijdens onze reis, muesli meende te ontwaren. In de ontbijtzaal staat een scherm van 2 bij 2 meter, waarop de hoogtepunten van de stad worden getoond begeleid met winkelcentrum-muzak. Af en toe wordt reclame gemaakt voor het hotel. Kennelijk moeten de aanwezige gasten nog worden overtuigd van de kwaliteiten van het Azimut.

In de lobby zitten constant grote groepen Chinezen. Even verderop staat een wegwijzertje naar de inpandige karaokebar. Dat is goed nieuws. We willen deze reis nog een keer klembezopen Chinese zakenmannen uit hun taas zien gaan in een karaokebar, waarna ze ofwel uit de bar moeten worden gesleept, ofwel met de hoeren mee naar buiten gaan. Een combinatie van beiden is ook goed. De mix van de sjabbiness van dit hotel en de zelfkanterige sfeer in hotelbarren überhaupt is veelbelovend.

Als we ‘s avonds echter het bordje volgen, komen we uit in een spoelkeuken waar een stel Russen zitten niets te doen. Ik vraag naar de bar. Een van de mannen wijst naar een groezelige deur. De bar is gesloten. Gelukkig zit in de kelder nog een karaokebar voor Chinezen die niet van karaoke houden. Als we de stripclub aankomen zien we 1 man aan de bar slempen. Voordat we binnen zijn komen een stuk of 5 vrouwen op ons afgerend. We maken dat we weg zijn.

Russisch kraanwater is niet drinkbaar. Omdat het al laat is zijn we voor drinkwater aangewezen op de hotelverkoop. Aan de balie vraag ik naar drinkwater. De medewerker wijst naar een barretje. Ze verkopen alleen halve liter flesjes voor 200 roebel. Dat is bijna 20x de literprijs in de supermarkt.

De volgende ochtend zie ik een van de stripclubvrouwen op onze gang niet een hotelkamer uitgaan, maar juist binnenkomen. Met een boodschappentas. Het hotel wordt gebruikt als permanente bewoning. De aanwezigheid van inpandige prostituees staat typisch genoeg niet in de brochures. Er is nog wel meer bewoning. ‘s middags staat de gang blauw van de kookwalmen. Kinderen rennen geroutineerd door de gangen alsof die van hen zijn. Ze wonen hier waarschijnlijk al jaren.

We leveren onze kamersleutel (met kapotte hanger) in bij de balie. Albert maakt een opmerking over de niet-vullende stortbak. De baliemedewerker kijkt hem aan alsof hij net uit een psychiatrisch ziekenhuis is ontsnapt. Alsof hij wil zeggen “waar heb jij gisteren dan dat water voor gekocht?”

Dump plek van troep in Hotel Azimut Vladivostok

Een gezellig dump plekje in de lobby van het hotel

Azimut Hotel Vladivostok Corridor

Gang. Party like it’s ’77

Azimut Hotel Vladivostok sink

De afvoer

Azimut Hotel Vladivostok bad cleaning

Er wordt heerlijk goed schoongemaakt en ook het langetermijn onderhoud is dik in orde

Azimut hotel Vladivostok staat vol bouwsteigers

De buitenkant van het Azimut hotel staat vol bouwsteigers

De deur naar de kamer in het Azimut Hotel

De deur naar de kamer

Be Sociable, Share!
This entry was posted in Siberië and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to Ons hotel in Vladivostok

  1. Mirjam says:

    Nou… jullie komen in ieder geval met een stapel mooie verhalen terug! ;-)
    Dan is het misschien straks in jullie eigen huis ook wel weer extra genieten…
    Mochten jullie of ik niet meer tussentijds online zijn, dan wens ik jullie alvast een hele goede en behouden vaart terug!

  2. Tony says:

    kunnen holanders niets meer dan klagen hoe slecht hun hotel ervaring in het buitenland was jullie holanders gaan enkel maar op zoek naar het goedkoopste hotel dat er te vinden is in het buitenland willen dan wel een 5 sterren hotel krijgen, wat gaan jullie in vladivostok zoeken enkel goedkope hoeren holanders klagen nog al graag over het buiten land maar vergeten te vertellen dat er in hun eigen land erger dingen te zien zijn dan een slecht werkend douche het enige waar een holander kan over bluffen is zijn curieworst die voor ons belgen niet te vreten zijn als je zo tegen vladivostok op kijk blijf dan in je eigen land of geef dan meer dan 15 euro voor een hotel kamer dit vertelt je een belg die al 25 jaar naar vladivostok reist maar wel goede ervaringen heeft

    • mark says:

      Beste Tony,

      Je doet erg je best om het cliche van domme Belg te bevestigen, wat je ook aardig lukt. In plaats van je calimerocomplex over hollanders te ventileren zou je ook verder kunnen kijken op de site. Je zou dan tot de conclusie komen dat hoerenbezoek en voor een dubbeltje op de eerste rang zitten niet bepaald een accurate beschrijving van het karakter van de reis is.

      Je zou ook kunnen zien dat we op nog wel primitievere plekken zijn geweest en dat vonden we prima. Echter wanneer een horecagelegenheid niet waar maakt wat het pretendeert – waar ter wereld ook – heb ik daar mijn mening over en wel ik medereizigers waarschuwen om zich niet aan die gelegenheid bloot te stellen.

      Dat jij het geweldig vindt om een poot uitgedraaid te worden zolang het maar op een buitenlandse lokatie is zegt waarschijnlijk vooral iets over jouw burgerlijk exotisme (“ik kom al 25 jaar in Vladivostok” – alsof dat een prestatie is. Je hoeft alleen maar in een vliegtuig te stappen). Verder wens ik je veel leesvaardigheid en intelligentie toe. Je emailadres achterlaten bij een beheerder, die je zojuist probeerde te beledigen is nooit een goed idee.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>