Komsomolsk

Onze introductie met het Russische Verre Oosten is niet goed. Komsomolsk (voluit: Komsomolsk aan de Amoer of Komsomolsk-na-Amure) is vies, lelijk en vervallen.

We worden in de duisternis opgehaald door Misha. Een man van rond de 55 jaar. Hij noemt zich eerst Michael omdat hij denkt dat Nederlanders de naam Misha niet kennen. Omdat we in Tynda in een sanatorium sliepen wordt dit ons eerste gastgezin. We hebben geen idee wat ons te wachten staat.

Misha woont met zijn vrouw Erika in de Leninstraat, een straat die per definitie het centrum van elke Russische stad is. Dat is een meevaller en voorlopig de laatste. Misha wil nog enkele uren slapen en laat ons alleen in onze kamer. Hij heeft gelijk; Het is zondag.

Pas bij dageraad ontvouwt Komsomolsk zich in al naar lelijkheid. Komsomolsk biedt tijdens onze wandeling naar de Amoer-rivier een volledig ecosysteem van gebroken glas, bierflessen, afgestoken vuurwerk, plastic en allerlei ondefinieerbaar vuil, dat duidelijk al maanden rondzwerft.

In de afgebladderde betonnen gebouwen zitten kapotte ruiten met schimmige gordijntjes. Typisch genoeg zien de auto’s er redelijk uit, maar daar zit een Russische logica achter: De auto’s zijn privaat bezit; de huizen zijn van de overheid. Uit een van de gebouwen jengelt de-3-J’s-achtige muziek. Het lijkt erop dat Komsomolsk zichzelf wil uitlachen.

Het de zondag voor de Nationale Feestdag van 4 november. Iedereen is vrij. De mannen van Komsomolsk gebruiken de gelegenheid om zich helemaal Jantje te zuipen. De sfeer op straat is vervelend. Waar we lunchen zit een man zo dronken aan een tafel, dat zijn vrouw maar een goodiebag vraagt om de lunch thuis op te eten.

De carrieres van Misha en Erika zijn in de knop gebroken door de Perestrojka. Als pasgetrouwde hoogopgeleid stel vestigden het zich in deze jonge stad, die dankzij haar ligging aan de BAM spoorlijn en de Amur een centrum was voor machinebouw en luchtvaartindustrie. Tijdens Jeltsin kreeg de stad zware klappen. Werkgevers met tienduizenden medewerkers sloten hun deuren. Erika is nu zwemlerares. Misha probeert zijn inkomen te verdienen met het organiseren van excursies.

In het arthouse restaurant staat een jukebox aan. Het ding heeft een volume knop. Dronken opgefokte jongeren draaien happy hardcore. Een gesprek is niet mogelijk. het eten is beneden alle standaarden. We maken dat we weg zijn.

Vlakbij ons logeeradres ontdekken we een tentje. We worden gekeurd door 2 doorbitches. Binnen treffen een volledig vrouwelijke crew aan. Het kwartje valt. We zijn in een lesbotentje, waar mannelijke homo’s en een verdwaalde hetero worden geaccepteerd. De sfeer is een verademing na een middag samengebald verval, defaitisme en depressiviteit. Vrouwen van alle leeftijden drinken, eten en dansen in een tent die er op is ingericht om heel Komsomolsk buiten te houden.

Erika heeft taart gemaakt. Ze is niet tevreden. Ze is de suiker vergeten. Wij denken er anders over. De taart smaakt bijzonder goed bij de cognac die ze ons net heeft gegeven. Erika is op haar best. Ze heeft net kunnen skieen. In het gebergte is vannacht een enorm pak sneeuw gevallen. De heuvels met dennenbomen hebben een bijzondere textuur.

Bijna waren we er niet gekomen. De sneeuwlaag naar boven werd steeds dikker; het enthousiasme van Misha en Erika heviger. Tot halverwege de weg nog moest worden vrijgemaakt door bulldozers. We eten bbq worstjes en olijven. We zitten aan een tafeltje midden in de sneeuw. Behalve een kraai is er niets te horen. Als je heel stil bent hoor je een riviertje. Alleen van afstand is Komsomolsk mooi.

Komsomolsk aan de Amoer

Komsomolsk aan de Amoer

Plein in Komsomolsk aan de Amoer

Plein in Komsomolsk aan de Amoer. Op de achtergrond de traditionele Russische Rood-Wit gestreepte fabrieksschoorsteen met vies pufje

Vervallen portiek in Komsomolsk aan de Amoer

Vervallen portiek in Komsomolsk aan de Amoer

Strand Komsomolsk aan de Amoer

Vervallen stadsstrand. Slecht bewoond door vissers en zwerfvuil

Komsomolsk na Amure Street

Straat in Komsomolsk aan de Amoer

Komsomolsk 80 year

Ze bestaan 80 jaar. Veel valt er niet te vieren

Passenger Terminal Komsomolsk na Amure

Passenger Terminal

Trappen bij de Terminal in Komsomolsk aan de Amoer

Trappen bij de Terminal.

Zanzibar Komsomolsk na Amure

Deze tent was onze redding

Albert op weg naar het skioord

Albert op weg naar het skioord

Skioord van Komsomolsk

Uitzicht bij Skioord

Ski Komosomols

Gelukkig was het niet koud

GSM Mast bij Skioord van Komsomolsk

En gelukkig hebben ze wel 3G in het skioord

Snow barbecue

Snowy BBQ met Erika en Misha. Eten: kolbasa, groenten, pie en cognac. Typisch Russische bezigheid.

Skipiste Komsomolsk

De enige skipiste. Om weer naar boven te gaan neem je de openbare gammele pickup truck

Het riviertje onderaan in het skioord bij Komsomolsk aan de Amoer

Het riviertje onderaan in het skioord bij Komsomolsk aan de Amoer

Be Sociable, Share!
This entry was posted in Siberië and tagged , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Komsomolsk

  1. robbin says:

    Geweldig dit! Ben erg benieuwd naar de voorzieningen in dit soort uithoeken. Hoe zien de ‘supermarkten’ er uit, hoe ziet de hoofdstraat er uit, etc. zijn daar nog fotos van?

  2. Bas says:

    Man man man, wat een stad. Die foto’s… Volgens mij heeft dat lesbotentje jullie gered van voortijdig afbreken van de reis door zelfmoord.

  3. josi says:

    geweldig! en dat lesbo hok helemaal hilarisch

  4. Pingback: Ons Hotel In Vladivostok

  5. Pingback: Typisch Russisch

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>