Krasnoyarsk 2

Natasja zou volgens Tatjana het Engels prima beheersen, maar ze blijkt nog slechter Engels te spreken dan ik Russisch. Een conversatie is nauwelijks mogelijk. Niet dat ze ook enige moeite doet. Dennis spreekt enkel Russisch, maar weet dat goed te verbergen. Hij zegt nog minder dan Natasja.

We hebben het idee dat ze er geen zin in hebben en ik kan het voorstellen. Welke twintiger wil zijn vrije zaterdag opofferen om 2 onbekende toeristen rond te leiden, omdat moeder het wil? Ze moeten tanken. We bieden aan om te betalen, maar dat wordt met een handgebaar geweigerd. Als Dennis tankt wisselt Natasja haar eerste woorden met ons.

We rijden Krasnoyarsk uit. De stad is veel groter dan we hadden gedacht. Direct na de stad gaat de weg steil omhoog de SIberische bergen in. Het is -20 graden geweest vannacht. We zien alleen nog dalen met besneeuwde dennenbomen en in diamant uitgehouwen berken.

Denis rijdt als een Rus. Hard oprekken, op het allerlaatst remmen en in volle vaart door blinde bergbochten. We vertrouwen er maar op dat hij weet wat hij doet. Hij drinkt niet en zijn auto heeft geen deuken. Plotseling remt hij af. Net als ik denk dat het komt door opvriezing van het wegdek zien we een oom agent tegen zijn politie wagen leunen. De volgende bocht is het weer vol gas. Net als zijn achterliggers trouwens.

Het viewpoint is op een berg bij de Jenisej. Het is van een aangrijpende schoonheid. Ik kijk van 300 meter hoogte boven op de rivier, die vanwege de koude lucht is gaan stomen. Het is oorverdovend stil. Links ligt het dorp Ovsyjanka, van wiens dichter een standbeeld op de berg staat. Denis gooit enkele roebels bij het beeld. Niemand die iets zegt of kan zeggen.

Het ijs breekt pas enigszins, bij de Krasnoyark-dam 20 km verder, als Albert de steile oevers afdaalt naar een plek waar je niet kan of mag komen. Dit laat Denis zich niet gebeuren en springt achter hem aan. Niet de conversatie maar tribaal alfamannetjesgedrag is de sleutel. Natasja vindt het allemaal erg hilarisch maar weigert als enige naar de rivier te komen.

Ze mogen niet zonder tegenprestatie vertrekken. Ik nodig ze uit voor een lunch. De beste manier om te betalen is overal ter wereld: zelf initiatief nemen, maar never underestimate Russische gastvrijheid; Ze hebben al iets geregeld. Het is buffet. Dat is gemakkelijk. Ik spring voor ze bij de kassa en geef direct aan dat ik alles ga betalen. Ze zijn het er niet mee eens, maar het is al te laat. Dat zal trouwens direct de laatste keer zijn dat het ons lukt. Alles betalen ze en hun tijd is eindeloos. We voelen ons bezwaard omdat we ontdekken dat we in NL zelf niet zo gastvrij zijn.

Natasja werkt bij haar moeder in het schoonheidssalon. Haar moeder is dit weekeinde in haar datsja buiten de stad. Dennis werkt bij een van de vele ijzermijnen rond de stad. Aan zijn auto te zien, niet als mijnwerker. Ze zijn duidelijk middle class in een zeer welvarende stad. Twee jaar geleden zijn ze getrouwd en hebben hun huwelijksreis in Thailand doorgebracht. Natasja laat ons de foto’s zien. Dennis zegt pas iets als hem iets in vloeiend Russisch wordt gevraagd, wat me zelden lukt. Hij reageert dan wel enthousiast. Hij is te verlegen voor handen-en-voeten-communicatie.

We worden uitgenodigd voor de kabelbaan naar het Stolby National Park. Het ski-oord begint direct op stadsniveau en is alles wat niet past bij het clichebeeld dat Europeanen van Rusland hebben. Het is modern, ruim opgezet, goed onderhouden en met klantvriendelijk personeel. Het seizoen gaat beginnen. Sneeuwspuiten staan op de pistes. Natasja kan niet wachten. Volgende week is het zover en kan ze 6 maanden lang doen wat ze het liefste altijd zou doen: Met de skies vanaf het park naar haar geliefde stad razen.

Op de top zien we besneeuwde heuvels met dennenbomen zover het oog reikt. Er dwarrelt wat sneeuw. Hier moeten Russische sprookjes zijn ontstaan. Onder een van de heuvels aan de horizon moet het beruchte atoomcomplex Krasnoyarsk-26 liggen. Een van de grootste ter wereld en in de koude oorlog een van de grootste obstakels in de proliferatie-onderhandelingen met de VS. De omgeving inspireert regeringsleiders kennelijk tot andere dingen.

We bezoeken diverse uitkijkpunten over de stad. Overal zien we trouwende stelletjes. In orthodox Siberie trouw je jong. Net volwassen kinderen doen een slotje om een hek bij een kerkje en gooien het sleuteltje in de ravijn. Het is hetzelfde kerkje waarvoor wij gisterennacht door 3 jonge vrouwen werden uitgenodigd. Het sleuteltje verdwijnt in de bijna bevroren Jesnisej, maar gaat niet verloren. Als de bruid jaren later naar de zee reist, het sleuteltje vindt en duizenden kilometers terugbrengt, kan ze verbinding verbreken. Het zal nooit gebeuren.

Bij het hotel nemen we afscheid van Natasja en Denis. We geven ze cadeaus, die we eigenlijk voor gastgezinnen verderop de reis hadden bedoeld. Ze zijn duidelijk enthousiast. Het grootste cadeau vragen we Natasja later aan Tatjana te geven. We zullen later de foto’s van de kinderen mailen naar haar mailen. We raken door onze souvenirs uit Nederland heen. Wisten wij veel dat we zoveel gastvrije Russen zouden tegenkomen onderweg?

We nemen die avond afscheid van een van de mooiste plekken op aarde die ik ooit heb gezien. Niet het cliché mooie, maar het vervreemden mooie raakt mij. beautifull strange . in de ochtend wacht de 1500 km lange reis naar Baikalmeer.

Natasja en Dennis in Kransoyarsk

Natasja en Dennis

Jenisej

Jenisej bij -18C. De witte wolkjes boven het wateroppervlak zijn waterdamp. Door de zeer koude lucht gaat het relatief warme water stomen.

Jenisej richting Ovsyanka

Jenisej richting Ovsyanka

Sliznevo

Het dorp Sliznevo ingeklemd tussen het viewpoint en de Jenisej

Visser bij de Krasnoyarsk Dam

Visser bij de Krasnoyarsk Dam

Kransoyarsk Dam

Kransoyarsk Dam

Skipiste bij Stolby National Park

Skipiste bij Stolby National Park. Op de achtergrond de eerste buitenwijken van Krasnoyarsk

Bos in Stolby National Park

Bos in Stolby National Park

Opspuiten van sneeuw op de skipiste

Opspuiten (herverdelen) van sneeuw op de piste. Een week later gaat de piste open voor publiek

Bruiloft in Krasnoyarsk

Zaterdagse bruiloft #zoveel die dag in Krasnoyarsk. Deze is op een uitzichtpunt bij een kleine kerk ten noorden van de stad

Kanon van Krasnoyarsk

Dit kanon gaat elke nacht om 12 uur af. Een oude traditie uit de 17e eeuw toen de stichters van de stad (de Kozakken) hier de Tartaren versloegen. Het bedienen en bewaken van het kanon is een fulltime job.

Lookout point Krasnoyarsk

Uitkijkpunt ten westen van Krasnoyarsk

Be Sociable, Share!
This entry was posted in Siberië and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Krasnoyarsk 2

  1. josi says:

    heerlijk verhaal. en fijn dat je nu al door je gifts from holland heen bent – lijkt me een goed teken

  2. Pingback: Typisch Russisch

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>