Vladivostok

Reizen per trein door het Russische Verre Oosten is een leuke bezigheid. De afstanden zijn relatief kort en de Russen beginnen er niet meteen over marijuana als je zegt dat je uit Amsterdam komt. Dat hadden we al ontdekt tussen Komsomolsk en Khabarovsk waar we Lyubov tegenkwamen; een jonge vrouw uit Blagoveshchensk met wie Albert een uitgebreid gesprek had over leven en werken in het Russische Verre Oosten. In de trein naar Vladivostok worden we bij Aleksi gezet in de on-Russisch drukke en goede restauratiewagon van de Ocean Express. Nadat hij ons eerst uithoort of contactlenzen (zijn werk) gaat het gesprek over Vladivostok. Aleksi komt met veel goede tips, die we er de eerste dag allemaal doorheen werken.

Met Aleksi in de trein

 

Vladivostok (wlaaah-diewasTOK zeggen de inwoners) heeft wat weg van concurrent Khabarovsk, maar is nog in een priller stadium. Minder mondain en kosmopolitisch, rauwer, directer en meer smog. De vibes van een havenstad zijn in elke voetstap, in elke steen in de muur voelbaar. De stad komt uit een diep dal. 20 jaar geleden was het hier onleefbaar door de georganiseerde misdaad. De maffia maakte de dienst uit. Bij zijn aantreden was de eerste uitdaging van Poetin om deze stad weer onder controle van Moskou te krijgen. De laatste jaren is het hard de goede kant op gegaan. Vooral de APEC -top in september heeft de stad een boost gegeven. Overal zijn nieuwe bruggen en gebouwen de uit de grond gestampt. Omdat we ons al Russische Verre Oosten-deskundige wanen, besluiten we direct de eerste avond het uitgaansleven van Vladivostok te testen. Het zal een mentale Russische uitgaans-banja worden, die we nog niet eerder hebben gezien.

Albert wil Koreaans eten. Als je de keuken buiten het land wil proberen, waar kun je het beter doen dan in een stad die er tegenaan ligt? Bij aankomst blijkt het restaurant volledig gereserveerd. Dat hoeft in Rusland niets te betekenen. De meeste restaurants bestaan voor de helft uit gereserveerde tafels, waarvan de gasten nooit komen opdagen. Het personeel vindt het de gewoonste zaak van de wereld. Bij de Koreaan komen we er echter niet in. De tent zit echt vol, zoals we de dag erna zullen merken.

Gelukkig zit ernaast een restaurant, Сова и Белка, dat er goed uitziet. Bij binnenkomst worden we van top tot teen gekeurd. Ook dit is nieuw. Meestal zijn de Russen blij als er een buitenlander een paar duizend roebel komt stuk slaan, maar in Vladivostok ligt de lat hoger. Uiteindelijk worden we goed bevonden ondanks dat we ernstig underdressed zijn. Vermoedelijk vond de crew het wel hip en kosmopolitisch staan bij de entourage: die 2 stuntelige Duitsers in hun vesten en oude schoenen. We krijgen een tafel op voorwaarde dat we voor 10 uur zijn opgerot. De tafels zijn van kristalglas met in de binnenkant kroonluchters. Het is nog niet druk, maar wie er is hoort duidelijk tot de young & rich van Vladivostok. Vrouwen van nauwelijks 20 lopen in dresses, waarmee je in Nederland voor een galadiner wordt geweigerd, wegens too-good-to-be-true. Uit de vanzelfsprekendheid van hun splurge-gedrag valt maar een conclusie te trekken: Die zijn altijd zo.

Restaurant Soba I Belka in Vladivostok

Restaurant Soba I Belka in Vladivostok

We moeten afkicken. In de Svetlanskaya zitten meer uitgaansgelegenheden dan woningen. We gaan naar anti-cafe “Отдел Культуры“. Dat klinkt alternatief en is het ook. Ze hebben een concept, dat het in Nederland niet zou redden: Je betaalt er per tijd. Zolang je binnen bent kun je pakken wat je wil, behalve drank. Binnen heerst een huiskamersfeer met knusse hoekjes, waar studententypes van een alternatief statuur bordspelletjes spelen of met een laptop bezig zijn. In het vertrek ernaast zit een geïmproviseerd filmzaaltje waarbij de projector tegen het plafond wordt gehouden door een omgekeerde stoel die door het systeemplafond is geragd. We krijgen direct thee en koekjes aangereikt. Een meisje wil Jenga met ons spelen.

Anticafe Odtjel Koeltoeri in Vladivostok

Anti Cafe Odtjel Koeltoeri aan de Svetlanskaya is populair bij de artistieke jongeren. Je betaalt per minuut aanwezigheid en kunt verder eten wat je wil. Spelletjes en een filmzaaltje zijn aanwezig

 

Op Svetlanskaya 9 zit een kelder met de naam Дружба “Кофейня” (Droezjba Kafeinja). Het is er donker. Een jongen doet onduidelijke dingen op een VJ-set, maar het is goed aan te horen. Binnen drinken jongeren Sapporobier. Veel wordt er niet gezegd. De bar bestaat uit een paar tonnen met een tafelblad er tussen. Er staat een grote boeken kast met typische arthouse lectuur en boeken van Lenin. De trap naar boven bestaat alleen uit een raamwerk zonder treden. We worden gedoogd. We krijgen geen vinger achter deze scene.

We lopen een oprit tegenover de Droezjba binnen. Bij de ingang van Studio Coffee staan 2 portiers, 4 garderobemedewerksters in galakleding en een schoonmaakster die als taak heeft alle voetstappen van binnenkomende gasten direct weg te dweilen. Ze dragen wireless headsets. We mogen niet aan een tafeltje zitten (gereserveerd uiteraard) en worden naar de bar geleid. Een meisje loopt mee om te controleren of we er daadwerkelijk gaan staan. Dit is geen Сова и Белка, maar een tent waar het voetbalvrouwen-chique zich verzamelt. De concentratie botoxlippen en ander opgespoten of weggesneden kunstvlees is hoger dan bij een reunie van de Jan van Goyen kliniek. Iedereen is bezig met gezien te worden. Tussen de tafels is geen communicatie. Een man aan een zijtafeltje valt uit de toon met zijn oude hoofd en uitgewassen blouse. Hij hoort bij de crew van de optredende artiest. Dan mag het.

Een jonge Rus met een onbestaanbaar mooie vriendin begint tegen ons aan te praten. Hij noemt zich Cyrill en is puissant rijk. Dat we uit Amsterdam komen doet het goed. Hij bestelt direct een ronde cocktails. Of we met hem meerijden naar de nightclub. Ik vraag welke nightclub. Door de grootstedelijk aandoende vraag stijg ik in zijn achting. Vladivostok heeft volgens hem maar 1 nachtclub van naam.

Bij Shoom overleven we de facecontrol. Vermoedelijk doordat we Engels praten tegen Cyril. Buitenlanders mogen sowieso meer bij dit soort tenten; Underdressed zijn is dan al snel een fashion-statement. Zeker als je er een hoofd bij hebt, dat ze niet kunnen thuisbrengen en je veel geld meeneemt. Dat laatste is helaas niet het geval. Ons geld vliegt er doorheen in het Russische Verre Oosten. We zijn op onze creditcards aangewezen, waardoor we weer stijgen in de achting van Cyril. Cyril casht onze kaartjes, duwt ons een cocktail in de handen en wenst ons veel plezier met achter de vrouwen aangaan. We zien hem niet meer terug.

Darja komt uit Vladivostok. Ik drink Black Russian omdat ik begonnen ben met Black Russian. Darja is meegenomen door een bevriend stel. Telkens als ik rondkijk kruis ik haar ogen. Op het moment dat ik wat dichterbij haar sta vliegen haar vrienden weg. Het is duidelijk dat ze gekoppeld moet worden. Ze is 28 en vraagt mijn leeftijd (sork). Haar gezicht past perfect bij haar prachtige lang zwarte haar. Ze werkt in Novosibirsk en wil mijn facebook hebben. Ze praat alleen Russisch; Ik praat alleen aangeschoten basis Russisch en ben lawaai-doof door de beats. We communiceren -tot grote hilariteit – dan maar met fotos. Het is nooit duidelijk geworden waar het gesprek precies toe moest leiden. Haar vrienden zijn verdwenen.

Vladivostok is uiteraard meer dan uitgaan. Check de foto’s. Wanneer ik mijn foto’s heb gesorteerd komen er meer bij. 

 

Albert en Mark bij de Gouden Hoorn Baai

We zijn aan de overkant. Achter ons de Gouden Hoorn Baai aan de Pacific in Vladivostok.

 

Ocean Express in Vladivostok

De laatste van de 12379 km zit erop. Vroeg in de ochtend stappen we uit de Ocean Express in Vladivstok

Amoersky Baai in Vladivostok

Amoersky Baai in Vladivostok

 

Ulitsa Svetlanskaya in Vladivostok

Ulitsa Svetlanskaya in Vladivostok

 

Russky Bridge

Russky Bridge. Een van de 3 bruggen rond Vladivostok die is aangelegd vanwege de APEC conferentie van september 2012. Het is de langste tuibrug te wereld

Haven van Vladivostok

Haven van Vladivostok

Be Sociable, Share!
This entry was posted in Siberië and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to Vladivostok

  1. Mirjam says:

    Super leuk om te lezen, heel beeldend geschreven. Heel veel plezier daar.
    Groetjes,
    Mirjam

  2. Pingback: Typisch Russisch

  3. Robert says:

    Informatief èn erg leuk geschreven!

    Wie weet ga ik ook z’n reisje maken.

    Robert

  4. Johnk526 says:

    I truly prize your function, Wonderful post. dccgebdaakdk

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>